Smemetana, smeštena gde se magla vezuje za visoravne, diše tišim, drevnim ritmom koji poziva putnike da se usporavaju i slušaju. Kao jedna od retkih visoravanskih gradova sa sopstvenim aerodromom, ona deluje kao hrabra ulaznica u srce Papue Novog Gvineje, čuvajući intiman čar običan od masovnog turizma. Ulice vrebaju živahnom energijom lokalnih pijaca, gde vazduh miriše na pržene krompire i bučan razgovor različitih etničkih grupa koje dele priče nad parnim činijama supa. Posetici se šetaju kroz vijugave staze koje povezuju istorične kuće klanova sa bujnim baštama, svedočeći kulturi gde se tradicija i svakodnevni život mešaju pod tropskim suncem. Svaki obrok ovde ukusa kao toplo dobrodošlice, sa hrabrim ukusom divljeg zelenila, mesarenog lova i slatkih korenovih povrća pripremljenih sa generacijama nasleđene mudrosti. Šetnja kroz Smemetanu oseća se kao učenje žive knjige, gde se udaljeni zvuk bubnjeva spaja sa pipranjem ptica, stvarajući zvučni pejzaž koji ostaje dugo nakon što otiđete. To je destinacija koja zahteva poštovanje i znatiželju, nudeći duboku vezu sa zemljom i njezinim otpornim ljudima koji malo gde na zemlji mogu da se porede.